هدف اصلی این تحقیق استفاده از روش‌های جبری بکار رفته در فرآیند کدگذاری شبکه به جهت مقابله با حملات تخریبی و آلودگی دشمن به شبکه انتقال اطلاعات می‌باشد. کدگذاری خطی تصادفی شبکه برای افزایش توان عملیاتی یک ‏شبکه انتقال اطلاعات با اجازه دادن به ترکیب خطی تصادفی بسته‌ها در یک شبکه استفاده می‌شود. در این تحقیق جهت افزایش توان عملیاتی شبکه انتقال اطلاعات و نیز به منظور مقابله با تهدیدات شنود‏‏، تخریب و آلودگی شبکه، یک مدل ریاضی از کدگذاری تصادفی شبکه بنام کدهای زیرفضا را مورد مطالعه قرار داده و با استفاده از روش‌های جبری به کار رفته در این فرایند، ساختارهای جدیدی از کدهای زیر فضا با پارامترهای بهینه شده را بدست آوردیم که علاوه بر بهبود نتایج پیشین، موجب افزایش توان عملیاتی شبکه، کاهش زمان انتقال اطلاعات، افزایش ضریب ایمنی شبکه و کاهش انرژی و هزینه‌های پهنای باند مصرفی شبکه می‌شوند. به طور خاص با استفاده از زیر گروه‌های خاص ماتریسی رده‌های جدیدی از کدها را به دست می‌آوریم.