آمادگی عملیاتی یکی از مهم‌ترین شاخص‌های ارزیابی کارایی و اثربخشی یگان‌های نظامی است و حفظ آن مستلزم شناسایی عوامل مؤثر بر افت عملکرد تجهیزات و سامانه‌های پشتیبانی است. تحلیل بقاء به‌عنوان روشی مناسب برای مدل‌سازی زمان وقوع رخداد و تحلیل داده‌های سانسورشده، در حوزه‌های مختلف کاربرد گسترده‌ای یافته، اما استفاده از آن در ارزیابی آمادگی عملیاتی یگان‌های نظامی محدود بوده است. هدف این پژوهش، بررسی عوامل مؤثر بر زمان افت آمادگی عملیاتی با بهره‌گیری از روش‌های تحلیل بقاء است. به دلیل محدودیت دسترسی به داده‌های واقعی، مجموعه‌ای شامل 200 مشاهده به ‌صورت شبیه‌سازی‌شده تولید شد که متغیرهای سن تجهیزات، نرخ خرابی، نمره ارزیابی، سابقه خدمت، شدت عملیات، کیفیت نگهداری، توان لجستیکی، زمان بقاء و وضعیت وقوع رخداد را دربر می‌گیرد. برای تحلیل داده‌ها از منحنی کاپلان–مایر، برآوردگر نلسون–آلن، مدل مخاطرات متناسب کاکس و مدل‌های پارامتری ویبول و زمان شکست شتاب‌یافته استفاده شد. نتایج نشان داد که متغیرها از نظر آماری معنادار نبودند، هرچند اعتبارسنجی نتایج با داده‌های واقعی ضروری است.