هدف غایی هر اقتصاد، افزایش رفاه افراد از طریق رشد و توسعه پایدار می باشد که این مهم در فضای کنونی جهان بدون توجه به صنعت و صنعتی شدن غیرممکن می نماید. توسعه و گسترش سرمایه های فکری در صنایع نظامی یکی از مهم ترین چالش ها است. سرمایه های فکری افراد باید جای نیروی کار مکانیکی را گرفته و بنگاه های نظامی اقتصادی باید دانش محور شوند. دو محصول اصلی فعالیت تحقیق و توسعه در حوزه نظامی، علم و فناوری و ایجاد یک ارتباط نظام مند بین این دو است. برقراری چنین ارتباطی در مدت زمانی مناسب می تواند یکی از عوامل کلیدی رشد و توسعه صنایع نظامی باشد. امروزه در بیشتر کشورهای دنیا، امر برنامه ریزی و سیاست گذاری علمی جزئی از برنامه های کلان شده است. در این پژوهش، فناوری و نوآوری موتور محرکه رقابت پذیری و رشد و اهمیت استفاده و خلق دانش بر رشد بلندمدت نظامی اقتصادی مورد تاکید قرار گرفت. بر این اساس، ابتدا به مفاهیم اساسی اقتصاد دانش پرداخته شد و سپس عوامل موثر بر اقتصاد دانش در حوزه صنایع نظامی ایران مورد بررسی قرار گرفت. پارامترهای موثری همچون هزینه تحقیق و پژوهش، تعداد دانشجویان، تعداد مقالات، تعداد استفاده از اختراعات توسط داخل و خارج کشور و تعداد رویکردهای استارت آپی از سال 1993 تا 2020 برای ایران با استفاده از مدل GLS بررسی گردید. بر اساس نتایج، تعداد دانشجویان، تعداد مقالات، تعداد استفاده از اختراعات توسط خارج کشور تاثیر موثری بر روی سرانه تولید ناخالص داخلی دارند.