پیشرفت در فناوری‌های نظامی، شرط لازم برای حفظ امنیت ملی است. در همین راستا، بخش‌های دفاعی کشورها از یک طرف رصد فناوری‌های نوظهور را در دستور کار قرار می‌دهند و از طرف دیگر به تهیه ره نگاشت مبادرت می‌کنند. در این امتداد، تحقیق حاضر به دنبال تعیین سطح کاربرد، نوع تاثیر و اکتساب فناوری‌های شالوده شکن دفاعی-نظامی در ارتش جمهوری اسلامی ایران است. تحقیق با رویکرد اکتشافی و اتکا به نظرهای 19 نفر از نخبگان و فرماندهان حوزه دفاعی، تعداد 23 فناوری شالوده‌شکن را شناسایی نمود. در مرحله بعد این فناوری‌ها در قالب پرسشنامه در اختیار خبرگان قرار گرفت تا ایشان ضرورت استفاده از آنها را در ارتش جمهوری اسلامی ایران مشخص کنند. بر اساس نظر مشارکت‌کنندگان و بر اساس سطح معنی‌داری آزمون فریدمن، رتبه کلیه فناوری‌ها معنادار بودند و رتبه پرنده‌های بدون سرنشین، فناوری‌های جنگ سایبری، هوش مصنوعی، رباتیک و یادگیری ماشین بالاتر از سایر فناوری‌ها شناخته شدند. همچنین کلیه فناوری‌ها توسط خبرگان از نظر سطح کاربرد در 3 بعد تکنیکی، تاکتیکی و راهبردی؛ از نظر نوع تاثیر در 4 بعد اتصالی، کُشندگی، خودکاربودن و پایداری در منطقه نبرد طبقه‌بندی شدند. در نهایت، خبرگان پژوهش به تعیین وضعیت آجا در اکتساب این فناوری‌ها در سه بعد تقلیدی، تطبیقی و تسلّطی پرداختند. مساعدت نظری و عملی مقاله، بازنمایی گستره کاربرد انواع فناوری‌های شالوده شکن نظامی به منظور تهیه برنامه‌ دفاعی در این عرصه است.