در طی سال‌های متمادی همواره، قدرت‌های بزرگ تلاش می‌نمودند تا حاکمیت و سلطه خود بر جهان را تحت عنوان یک نظم جهانی بر دیگر ملت‌ها تحمیل نمایند. در دوره‌های انتقال قدرت بین ملت‌ها، بحران‌ها و درگیری‌های جدی رخ می‌دهد تا نظم جدیدی شکل بگیرد. نظم جهانی در قرن بیست و یکم، متأثر از گسترش فناوری‌ها و ورود به عصر اطلاعات دچار تغییر و تحول بنیادی گردیده است، به‌طوری‌که بازیگران تعیین‌کننده امنیت از بازیگران صرفاً دولتی به ترکیبی از بازیگران دولتی و غیردولتی تغییر نموده است. از طرفی با ظهور بازیگران غیردولتی، شیوه‌های جنگیدن نیز تغییر کرده است. بنابراین تاکتیک‌ها و راهبردهای نظامی کشورها تحت تأثیر پیچیدگی‌های حاصل از این تحول قرار می‌گیرد. جمهوری اسلامی ایران به‌واسطه نظام اسلامی شیعی خود و ایدئولوژی استکبارستیزی خود بعد از انقلاب اسلامی همواره مورد دشمنی قدرت‌های استکباری و برخی همسایگان قدرت‌طلب خود قرار داشته و دارد. لذا لازم است تا در راستای حفظ استقلال کشور و نقش‌آفرینی مؤثر در نظم نوین جهانی آمادگی دائمی کسب نماید و برای کسب آمادگی دائمی، نیروهای مسلح کشور و به‌ویژه نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران بایستی برای افسران آینده خود قابلیت سازی نماید.