امروزه معمای امنیت و مقوله دفاع از کشور، به موازات تغییر و تحولات اساسی در نظام بین‌الملل و آشوبناکی در آن، با پیچیدگی‌های خاصی روبرو گردیده و به واسطه رویکردهای غیرخطی و نامنظم و تنوع تهدیدات، سیاست‌گذاری دفاعی را در شرایط ابهام و عدم اطمینان قرار داده است. در این شرایط چگونگی اتخاذ سیاست مطلوب دفاعی مسئله‌ای اساسی است. در راستای این مسئله، پرسش‌ اصلی این است که چه الگوی برای طراحی و تدوین سیاست‌های دفاعی در سیستم‌های پیچیده و آشوبی بین‌المللی، مناسب است؟. در این پژوهش تلاش گردیده است با استفاده از روش توصیفی - تحلیلی و در چارچوب نظریه سیستم‌های پیچیده و آشوبی، سیاست گذاری دفاعی مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد. نتایج تحقیق بیانگر آن است در چارچوب نظریه سیستم‌های پیچیده و آشوبی بین‌المللی، سیاست‌گذاری دفاعی از مؤلفه‌های آشوب‌زا و بحران‌ساز این سیستم تأثیرپذیر است و بایستی معطوف به وضعیت‌های غیرخطی و پویا ‌باشد. در چنین وضعیت‌هایی کاربست الگوی اقتضایی یا ایجابی در سیاست‌گذاری می‌تواند پاسخی مناسب به مسئله باشد، چراکه تلاش می‌شود متناسب با شرایط و موقعیت‌های محیطی، مناسب‌ترین سیاست اتخاذ گردد.