عامل خردل ترکیبی شیمیایی دارای عنصرهای کلر و گوگرد است که برای اولین بار در طول جنگ جهانی اول و در 12 جولای سال 1917 توسط ارتش آلمان در شهر ایپر مورد استفاده قرار گرفت. در طول جنگ تحمیلی بین ایران و عراق نیز بارها سلاح‌های شیمیایی مختلف توسط ارتش عراق مورد استفاده قرار گرفت. بر اساس آمار منتشرشده گاز خردل و عامل اعصاب بیشترین عامل‌های شیمیایی مورد استفاده در این دوران بودند. گاز خردل از طریق تنفس و پوست به بدن آسیب می‌رساند. این گاز از طریق واکنش با DNA سلول و جلوگیری از تقسیم آن به بدن آسیب می‌رساند، لذا هنگام مواجه شدن با آن باید به صورت عملیات دفاعی را انجام داد. از طرفی نیز حمل لباس‌های ضد عامل شیمیایی به صورت دایم کاری غیر ممکن است، بنابراین باید به دنبال راه حلی سریع‌ و فوری جهت مقاله با عامل شیمیایی خردل در مواجهه ناگهانی بود. در این تحقیق با استفاده از ترکیب پلی‌اوره و سیال آمینوسیلیکونی محلولی ساخته شد که پس از لایه‌نشانی آن بر روی پارچه نظامی، هم از طریق فیزیکی به طور کامل مانع از نفوذ گاز خردل می‌شد و هم از طریق واکنش با گاز خردل باعث از بین رفتن آن می‌شد. در واقع این محلول با بستن روزنه‌های میان تار و پود لباس از عبور آن جلوگیری می‌کند. همچنین از طرفی نیز با آب دوست کردن سطح پارچه از جذب گاز خردل به سطح پارچه جلوگیری میکرد. ضمنا سیال آمینوسیلیکونی نیز به عنوان عامل فداشونده با عامل خردل وارد واکنش آلکیله شدن می‌شود و ساختار آن را تخریب می‌کند.