خانواده یکی مهمترین ارکان اجتماعی می­باشد و میزان نابرابری جنسیتی میان دختر و پسر در خانواده بر سایر ابعاد جامعه تأثیر می­گذارد. با توجه به اینکه در خوزستان نقش پسر پررنگ­تر از دختر می­باشد و به پسردار شدن بیشتر اهمیت داده می­شود، بنابراین هدف از انجام این پژوهش، بررسی سه دهه اخیر نابرابری جنسیتی در استان خوزستان می­باشد. به این منظور عواملی از قبیل رشد جمعیتی در شهرها و روستاها و همچنین نسبت زن و مرد مورد برسی قرار گرفت. پس از آماده­سازی داده­ها بر اساس روش توصیفی - تحلیلی در استان خوزستان، نابرابری جنسیتی مورد بررسی قرار گرفت و نهایتاً نتایجی استخراج گردید. ﻣﻨﻈﻮر از ﺳﺎﺧﺘﺎر ﺟﻨﺴﻲ ﺟﻤﻌﻴﺖ، ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻧﺴﺒﺖ ﺗﻌﺪاد ﻣﺮدان ﺑﻪ ﺗﻌﺪاد زﻧﺎن اﺳﺖ. نتایج نشان می­دهد نسبت ﺟﻨﺴﻲ ﺟﻤﻌﻴﺖ اﺳﺘﺎن در ﺳﺎل 1390ﺑﺮاﺑﺮ 101.2 ﻧﻔﺮ ﻣﺮد ﺑﻪ ازای 100 ﻧﻔﺮ زن ﺑﻮده اﺳﺖ اﻳﻦ ﻧﺴﺒﺖ از رﻗﻢ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﻣﻌﻤﻮل در ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﺟﻤﻌﻴﺘﻲ(105) ﻛﻤﻲ ﻛﻤﺘﺮ اﺳﺖ، وﻟﻲ در ﻣﺤﺪوده ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻟﻲ از ﻧﻈﺮ ﺳﺎﺧﺘﺎر ﺟﻨﺴﻲ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻗﺮار دارد. ﻛﺮاﻧﻪ ﺑﺎﻻی اﻳﻦ ﻧﺴﺒﺖ در ﮔﺮوه ﺳﻨﻲ 54-50 ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻪ رﻗﻢ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﻧﺴﺒﺖ ﺟﻨﺴﻲ ﻧﺰدﻳﻚﺗﺮ ﺑﻮده، ﻟﻴﻜﻦ در ﮔﺮوهﻫﺎی ﺳﻨﻲ 24-20 و 29-25 ﻛﻤﺘﺮ از ﻳﻚ ﺑﻮده اﺳﺖ. اﻳﻦ ﻧﺴﺒﺖ در ﮔﺮوه ﺳﻨﻲ 60-64 ﺳﺎﻟﻪ ﻧﻴﺰ در ﻛﻤﺘﺮﻳﻦ ﺣﺪ ﺧﻮد در ﮔﺮوهﻫﺎی ﺳﻨﻲ ﭘﻨﺞﺳﺎﻟﻪ ﻗﺮار داﺷﺘﻪ و ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺑﻮدن آن در ﺳﻨﻴﻦ ﺑﺎﻻ را ﻣﻲﺗﻮان ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﺑﻮدن اﻣﻴﺪ زﻧﺪﮔﻲ زﻧﺎن در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﻣﺮدان ﻧﺴﺒﺖ داد. با توجه به اینکه اکثریت شهرهای مرزی استان خوزستان عرب نشین می­باشند و وابستگی سببی و نسبی با ساکنان آن سوی مرز دارند و همچنین شکاف جنسیتی و علاقه به پسر در این منطقه زیاد می­باشد، لذا همواره بایستی تمهیدات امنیتی به منظور جلوگیری از هر گونه حادثه ناگوار در نظر گرفته شود.